انواع ماگزیلا

اباتمنت
انواع-ماگزیلا

انواع ماگزیلا

گاهی آتروفی ریج ماگزیلاری از استخوان نوع A تا C تا D ریج ماگزیلاری را در موقعیت نوک کاسپ لینگوال دندان های ماگزیلاری قرار می دهد. پیوند سینوس ارتفاع استخوان قابل استفاده را بازسازی می کند اما ریج باقی مانده تحلیل رفته را بازسازی نخواهد کرد. در نتیجه ایمپلنت را می توان در زیر کاسپ لینگوال دندان فک بالا قرار داد.

وقتی دندان های طبیعی فک پایین در مقابل ایمپلنت ماگزیلاری قرار می گیرند کاسپ های باکال دندان های طبیعی مندیبولار (یا کراون های روی ایمپلنت ها) باید ری کانتور شوند تا نیروهای آفست در رابطه مرکزی به حداقل برسد. سپس دندانپزشک کاسپ باکال کراون فک بالا را برای استتیک حفظ کرده اما اکلوزال تیبل فانکشنال را ریداکت می کند. در نواحی خلفی ماگزیلا که در ناحیه استتیک قرار دارند (دیده شدن ناحیه سرویکال هنگام لبخند)، به یک اکلوزال تیبل بزرگتر و پهن تر نیاز است تا استتیک و کانتورهای فاسیالی به شکل مناسبی تامین شوند. دراین نواحی استتیک پیوند استخوان برای افزایش عرض ممکن است مورد نیاز باشد تا با قرار گیری ایمپلنت های پهن تر امکان ساخت رستوریشن با کانتورهای باکالی و سرویکالی و ایمرجنس پروفایل مناسب برای تامین نیازهای استتیک و نگهداری فراهم شود. ایده آل این است که دندانپزشک پلفترم ایمپلنت را بین کاسپ باکال و موقعیت سنترال فوسا قرار داده و ایمرجنس فاسیالی شبیه موقعیت یک ایمپلنت قدامی باشد. برای بهبود جهت نیروها معمولا می توان نواحی غیر استتیک نظیر نیمه دیستالی مولر اول و مولر دوم را بصورت کراس بایت بازسازی کرد. در این شرایط ایمپلنت بصورت ایده آل مستقیما روی کاسپ لینگوال دندان فک پایین قرار داده می شود. تماس های اکلوزالی روی بدنه ایمپلنت در سنترال فوسا پهن شده کراون ماگزیلاری تعبیه می شوند. اورلپ لینگوالی فک بالا برای حفاظت از گازگرفتگی زبان مدنظر قرار می گیرد. کاسپ باکال مندیبولار باکالی تر از کاسپ باکال فک بالا قرار می گیرد تا از گاز گرفتگی گونه جلوگیری شود.

نبع:پروتز ایمپلنت های دندانی میش

 

ارسال دیدگاه