دومین جلسه پروتزی

پروتز
دومین-جلسه-پروتزی

دومین جلسه پروتزی

امتحان فلز

بیمار 1 تا 4 هفته بعد (یا بیشتر ) باز می گردد که به تراکم استخوان بستگی دارد. دندانپزشک رستوریشن موقت اولیه را خارج کرده و گیر آن را برای انتخاب سمان مناسب برای رستوریشن نهایی بررسی میکند. چون بیمار بی حس نیست و دهان تنها به مدت چند دقیقه باز است فرصت مطلوبی در اختیار دندانپزشک است تا سنتریک اکلوژن را بررسی و از صحیح بودن آن اطمینان حاصل کند. اگر بیمار روی ایندکس آکریلی اکلوزالی ساخته شده در لابراتوار گاز می گیرد رکورد اکلوزالی قبلی صحیح خواهد بود. اگر بیمار در موقعیت دیگری دهان را می بندد دندانپزشک باید موقعیت صحیح را مشخص کرده و اکلوژن را روی کستینگ تصحیح کند دندانپزشک باید با استفاده از یک سیلیکون افزایشی سخت روی قسمت فوقانی کستینگ یک رکورد اکلوزالی دهان بسته در موقعیت سنتریک اکلوژن تهیه کند. دندانپزشک دومین پروتز موقتی را به بیمار تحویل می دهد. این پروتز ممکن است یک پروتز جدید باشد یا اینکه در اغلب موارد سطح اکلوزال همان پروتز موقت اولیه با افزودن آکریل در قسمت تماس اکلوزالی تغییر داده شده و اکلوزال تیبل جدیدی ساخته می شود. ابتدا به سطح اکلوزال پروتز موقت مونومر زده شده و دندان های مقابل چرب می شوند. دندانپزشک به سطوح اکلوزالی رستوریشن موقتی آکریل اضافه کرده و بیمار روی این ماده دندان ها را بسته و همه حرکات طرفی را انجام می دهد. دندانپزشک تماس های ورکینگ و غیر ورکینگ اکلوزالی را حذف کرده و می تواند روی نواحی پونتیک و اباتمنت های زاویه دار تماس های سنتریک ملایمی برقرار کند. تماس های سنگین تر روی ایمپلنت ها باید در موقعیت ایده آل قرار داشته باشند. رستوریشن باید فاقد کنتی لیور باشد مگر اینکه برای استتیک وجود آن ضروری باشد. طرح اکلوزالی مشابه پروتز نهایی خواهد بود. دندانپزشک با استفاده از نیروی جویدن سنگین اکلوژن را تنظیم می کند. تماس های اکلوزالی محدود خواهند بود به آنهایی که درست روی بدنه ایمپلنت قرار دراد. رژیم غذایی باید نرم بوده و غذاهایی نظیر پاستا ماهی یا حتی غذاهایی نرم تر را شامل شود.

منبع:پروتز ایمپلنت های دندانی میش

 

ارسال دیدگاه