پیوند استخوان یا گرفت استخوانی

پیوند استخوان
 پیوند-استخوان-یا-گرفت-استخوانی-ایمپلنت

ر مواردی مانند بیماری های لثه، تروما، ژنتیک و از دست رفتن دندان که باعث تحلیل و یا کمبود استخوان می شوند دندانپزشک جراح ایمپلنت نیاز به پیوند استخوان دارد .در دندانپزشکی از گرفت های استخوانی همانند پودر استخوان، بلاک استخوانی، پوتی و ژل استفاده زیادی می شود که شامل موارد زیر می باشد:

- جراحی سینوس لیفت

- اکسپنش ریج

- Distraction Osteogenesis (جدیدترین روش آگمنتاسیون)

- ایمپلنت دندانی

- ترمیم استخوان شکسته شده و یا تحلیل رفته

- آسیب های ریج ناشی از جراحی، تصادف و نقایص مادرزادی

پیوند استخوان یا گرفت استخوان یکی از روش های رایج برای تحریک جوش خوردن استخوان و یا پرکردن کیست های استخوانی و یا هر حفره خالی در استخوان های بدن است.

انواع مواد پیوندی استخوان ( گرفت های استخوانی ):

 آلو گرفت:

پیوند استخوان از فرد دیگر از همان گونه تهیه می شود و بعد یک سری مراحل و پروسه بر روی استخوان از جمله انجماد کردن و در معرض مواد شیمیایی یا اسیدهای قوی قرار دادن، انجام می گیرد و استریل شده وآماده برای استفاده می باشد.

زنو گرفت:

از گونه غیرانسانی مثل گاو، اسب و خوک تحت پروسه دمایی بالا به منظور عدم آلودگی و بیماری زایی تهیه می شود.

 سنتتیک گرفت:

بطور صنعتی و شیمیایی از موادی همچون کلسیم فسفات، کلسیم سولفات و هیدروکسی آپاتیت تهیه می شوند. البته به منظور افزایش توانایی القای مکانیسم های بیولوژیکی و القای تکثیر سلول های استخوانی با فاکتورهای رشو و یون هایی مثل استرونتیوم مخلوط می شوند.

 اتو گرفت:

استخوانی که قرار است پیوند زده شود از خود فرد تهیه می شود و شامل گرفت های داخل و خارج دهانی می باشد. استفاده از گرفت های داخل دهانی رایج می باشد ولی استفاده از گرفت های خارج دهانی بخاطر عوارض زیاد جراحی کمتر انجام می شود.گرفت های استخوانی مکانیسم های بیولوژیکی متعددی را تحریک می کنند:

استئوکانداکشن :

این حداقل کاری است که گرفت استخوانی می تواند برای ناحیه مورد نظر انجام دهد، بطوری که سلول های استخوانی (استئوبلاست) موجود در آن ناحیه از گرفت استخوانی به عنوان بستری برای رشد و گسترش استفاده می کنند.

استئواینداکشن :

باعث تحریک سلول های استئوپروژنیتور  و در نتیجه تمایز آنها به استئوبلاست و تشکیل استخوان جدید می شوند. پروتئین استخوانی مورفوژنیک  یکی از پروتئین های استئواینداکتیو در سلول های استخوانی می باشد.

استئوپروموشن :

باعث القای خاصیت استئواینداکشن می شوند اما به تنهای قادر به استخوان سازی نیستند. برای مثال سلول های مشتق شده از مینا دندان قابلیت القای ویژگی استئواینداکشن در آلوگرفت های دمینرال را دارند.

استئوژنیس :

استئوبلاست موجود در گرفت باعث رشد و شکل استخوان می شود.

 

 

ارسال دیدگاه