سه دندان از دست رفته

اباتمنت
سه-دندان-از-دست-رفته

سه دندان از دست رفته

وقتی سه دندان مجاور از دست رفته باشند،موقعیت کلیدی شامل دو اباتمنت انتهایی است که هر کدام در یک انتهای پروتز قرار داشته باشند.یک پروتز سه واحدی را تنها میتوان صرفا با همین اباتمنت ها ساخت وقتی اغلب عوامل نیرو پایین تا متوسط بوده و تراکم استخوان نیز مطلوب باشد.

یک رستوریشن دارای کنتی لیور متکی بر چند ایمپلنت را میتوان با اهرم نوع اول مقایسه کرد.گسترش پروتز از آخرین اباتمنت بازوی محرک اهرم است.زمانی که نیرو به اهرم وارد میشود،فاصله بین آخرین اباتمنت مجاور کنتی لیور مثل تکیه گاه(فولکرم،محل چرخش)اهرم عمل میکند.فاصله بین آخرین اباتمنت و دورترین اباتمنت از انتهای کنتی لیور معادل بازوی مقاوم است و میتوان آنرا فاصله قدامی خلفی یا گسترش A-P(قدامی خلفی)ایمپلنت نامید.

طول معمولا بر حسب میلی متر یک کنتی لیور بازوی محرک تقسیم بر بازوی مقاوم برابر است با مزیت مکانیکی.بنابراین وقتی دو ایمپلنت 10 میلی متر از هم فاصله داشته و کنتی لیور یا گسترش 20 میلی متری داشته باشند مزیت مکانیکی برابر 2خواهد بود.در این مثال اعمال یک نیروی 25lb روی کنتی لیور روی دورترین اباتمنت از کنتی لیور نیروی کششی معادل lb50 واحد خواهد کرد.

به همان اندازه افزایش مقدار و بزرگی نیرو،هرچه نیروی وارد بر ایمپلنت دورتر از کنتی لیور بیشتر باشد نیروی وارد حالت کششی یا برشی خواهد داشت.در نتیجه،هر قسمتی از سیستم ایمپلنت بشدت در معرض خطر شکست های بیومکانیکی است(مثل شکستگی پرسلن،شل شدن سمان پروتز،شل شدن پیچ اباتمنت،تحلیل استخوان کرستال،شکست ایمپلنت،شکستگی قطعات یا بدنه ایمپلنت)

این مساله بخصوص زمانی که پارافانکشن یا افزایش ارتفاع کراون وجود دارد دیده میشود.برای حذف کنتی لیورهای خلفی گاهی به اگمنتیشن استخوان نیاز داریم.اغلب اعمال اگمنتیش استخوان به اندازه اینتگریشن ایمپلنت داخل حجم موجود استخوان قابل پیش بینی نیستند.اگمنتیشن استخوان گاهی نیازمند جراحی اضافی پیش از جاگذاری ایمپلنت است.برای یادگیری شیوه اگمنتیشن استخوان به آموزش اضافی نیاز است و منحنی یادگیری برای انجام این درمان ها طولانی تر و دشوار تر است.عوارض مرتبط با اگمنتیشن استخوان شایع تر از جراحی ایمپلنت در حجم موجود استخوان بوده و میتواند برای بیمار شدید تر و باعث تضعیف جسمی او شود.با این حال،پروتزهای کنتی لیور شده روی ایمپلنت خطرات بیومکانیکی بیشتری در مقایسه با خطرات اگمنتیشن داشته و این خطرات میتواند باعث از دست رفتن کل ساپورت ایمپلنت و پروتز میشود.به علاوه تحلیل استخوان ناشی از شکست ایمپلنت ممکن است اگمنتیشن بعدی استخوان را بیش از پیش دشوارتر کند(نسبت به زمانی که درمان در شرایط اولیه و دست نخورده انجام گیرد).

منبع:پروتز ایمپلنت های دندانی میش

ارسال دیدگاه